Vanmorgen liep ik even Selexyz Donner in voor het tijdschrift Schrijven, helaas, dat was al uitverkocht. Wel viel mijn oog op een blad dat ik nog niet kon en waarvan de cover me meteen aansprak: Radar+. De vormgeving en onderwerpen doen me op het eerste gezicht denken aan het prachtige Amerikaanse blad Real Simple. Kreten als “Maak het leven makkelijk!” en “Antoinette kookt vega” deden me besluiten het tijdschrift te kopen en bovendien kostte dit nummer maar € 2,95.
En inderdaad, na het alvast doorgebladerd te hebben: een erg leuk blad! Nuttige huishoudelijke handige tips, eenvoudige maar erg lekkere recepten en artikelen die me erg aanspreken. Daarnaast is de vormgeving dus erg in orde. Koopje voor nog geen drie euro! Drie eerdere edities zijn gedeeltelijk online te bekijken, zie hieronder.
Volgens mij was Rendez-vous het eerste boek dat ik van haar las, jaren geleden. Meteen gegrepen door de schrijfstijl, haar manier van het omschrijven van de personages, de opbouw, de sfeer, alles. Sindsdien heb ik alle boeken die ze heeft uitgebracht in bezit en van voor naar achteren verslonden. Het is de enige auteur van wie ik nog per se de papieren versie in de boekenkast wil hebben staan, naast kookboeken en (veelal tweedehands) boeken over de Tweede Wereldoorlog. Het gros van mijn boeken heb ik met de komst van mijn e-reader en iPad verkocht via internet, maar het rijtje Esther Verhoef titels zal ik niet gauw weg doen, ook al heb ik ze digitaal ernaast. Het zijn ook één van de weinige boeken die ik meer dan één keer kan lezen. Dan moet het wel heel bijzonder zijn! Nog altijd is Esther Verhoef mijn absolute favoriete auteur en grootste inspiratie op schrijfgebied.
Het rijtje met titels van Esther Verhoef in mijn boekenkast
Al sinds er bekendheid aan was gegeven kijk ik uit naar morgen: dan verschijnt Tegenlicht, Esther’s nieuwe boek. Geen thriller, zoals de voorgaande boeken maar voor het eerst een roman. Op Facebook kwam ik een winactie tegen van uitgever Ambo|Anthos waarbij je twee toegangsbewijzen kon winnen voor het lanceringsfeest van Tegenlicht. Natuurlijk deed ik mee en kreeg al snel een email, ik hoorde bij de gelukkige winnaars! Het feest werd vanavond gehouden in de Orangerie in Den Bosch en uiteraard nam ik mijn zus Annemiek mee, ook een liefhebben van de boeken van Esther Verhoef.
Het verkeer zat mee, we konden het in één keer vinden en waren daarom ruim op tijd. De locatie was erg mooi. Toen de de zaal binnenkwamen zagen we Esther meteen staan, ze zag er prachtig uit in een rode jurk en chique opgestoken haar. Om kwart voor negen werd ze op het podium geïnterviewd over het ontstaan van het nieuwe boek, het meisje met de hond op de cover (dat blijkt Esther’s nicht Joy te zijn en China Girl, haar inmiddels overleden hond) en werden ook andere zaken besproken, heel interessant. Na het interview werd het eerste exemplaar van Tegenlicht overhandigd en toen begon het echte feest inclusief dansvloer en DJ’s.
Gelukkig, er stond een stand waar we het boek al konden kopen! Ik had dit vooraf al gevraagd en had te horen gekregen dat dat het geval zou zijn, maar je weet het maar nooit. Natuurlijk kochten we allebei een exemplaar! Daarna hebben we nog even staan wachten, want je kon nog op de foto en het boek laten signeren maar het duurde allemaal best lang en we moesten nog het hele eind terug naar huis, dat we besloten weg te gaan. Tijdens het wachten kreeg mijn zus nog een camera op haar gericht en een microfoon onder haar neus voor een interview, ben benieuwd of dat nog uitgezonden wordt door de lokale Brabantse omroep!
De eerste vijf hoofdstukken van het boek zijn sinds kort als preview te downloaden via Esther’s website. Dat heb ik natuurlijk meteen gedaan en zat direct in het verhaal. Ik kan dus niet wachten om verder te lezen, waar ik nog wel even zoet mee zal zijn. Deze pil bestaat uit maar liefst 576 pagina’s! Leuk detail is dat Esther zich voor het schrijven van dit boek heeft afgezonderd in een kamer die ze hier speciaal voor huurde in Den Bosch, waar alleen een schrijftafel, stoel en laptop stond. Meer over dat proces vertelde ze afgelopen maandagmiddag bij Tijd voor Max, zie de video hieronder.
Vanaf ongeveer de dertigste minuut
En tevens valt hier een leuk interview te lezen op Ezzulia.
En natuurlijk hebben we vanavond foto’s gemaakt!
Tegenlicht is vanaf donderdag 26 april 2012 verkrijgbaar voor € 19,95.
Omschrijving Tegenlicht:
Een meeslepende roman over de verstrekkende gevolgen van een ontregelde jeugd
Vera Zagt heeft het niet gemakkelijk gehad als kind. Haar moeder zat vaker in een psychiatrische inrichting dan dat ze thuis was, haar autoritaire vader behandelde haar alsof ze een van zijn rekruten was en gepest worden op school was ook eerder regel dan uitzondering.Als volwassene heeft Vera nog altijd een beschadigd zelfbeeld. Ze is inmiddels twintig jaar samen met Lucien Reinders, een succesvol ondernemer. Haar huwelijk, haar werk als dierenfotografe en haar huis – ‘t Fort – zijn de drie wankele pijlers waarop haar leven steunt.Wanneer de relatie met Lucien onder druk komt te staan, raakt Vera in paniek en vlucht in een buitenechtelijke verhouding. Dan gebeuren er meer dingen waardoor ze langzaam maar zeker de controle verliest. Vera zal zich moeten losmaken van haar traumatische ervaringen en haar zorgvuldig opgebouwde muren moeten afbreken. Vera moet leren leven en vertrouwen krijgen. Maar is het daarvoor niet te laat?Met haar veelgeprezen inlevingsvermogen weet Esther Verhoef in de huid van haar personages te kruipen en legt ze op indringende en genadeloze wijze pijnlijke emoties bloot.
Je kan veel van me zeggen…maar dat ik rook, is niet meer op mij van toepassing. Vanmorgen om exact 11.20 uur was het moment daar, twee jaar gestopt met roken! Voor ieder half jaar dat ik als niet-roker door het leven ga, beloon ik mezelf met iets moois, iets waarvan ik normaal even moet nadenken qua prijs. Tot nu toe was dat bij het eerste half jaar een contactgrill, waar ik nog altijd heel blij mee ben. Toen ik een jaar gestopt was beloonde ik mezelf daarmee met alle seizoenen van de tv-serie Sex and the City en een half jaar erna met een supermooi jurkje van DEPT. Lees hier verder over hoe ik stopte.
Het HJBC (Half Jaar Belonings Cadeau) van deze twee jaars-mijlpaal heb ik stiekem al een poosje in huis. Ik had er nu al zoveel goeds over gehoord en had al het idee om het te kopen als zijnde HJBC, want het is best prijzig voor zomaar tussendoor. Ik liep ergens in februari over de kookboeken afdeling van Selexyz Donner* en daar lag ‘ie,de dikke versie van Mark Bittman. Hij lag er keurig strak ingepakt bij, anders dan de meeste andere boeken die waren uitgestald. Ik pakte het op, liet mijn vingers over het kreukloze cellofaan glijden** en toen begon hij allerlei excuses naar me te roepen.
Dingen als “Hey, ik lig hier in mijn uppie he, straks neemt iemand anders me mee. Misschien gaat er iets mis met de bestellingen in deze toko en grijp jij, als je dan precies twee jaar gestopt bent met roken en het wilt kopen, mis. Just sayin’. Ik zou mij meenemen.” en “Ooh baby! Er staan zulke geweldige fingerlickin’ goede nog voor jou onontdekte vegetarische recepten in mij. Echt…je leven zal veranderen. Maar hey…je mag me laten liggen hoor. Tseh. Je weet niet wat je mist, maar even goede vrienden.”
Dus tsja. De dunne versie van Antoinette Hertsenberg lag er naast. Daar lagen er meer van, maar als ik nu de dikke meenam wilde ik ze wel als set, samen met de dunne dus, die nu ook al naar me begon te gillen. “I’m with the fat one. Ik hoor er bij. Wij zijn een duo. We vullen elkaar aan. Je krijgt er geen spijt van. Neem ons gewoon mee. Die paar weken, meid wat maakt ‘t uit!”
Dus, zo stond ik even later de twee kookboeken af te rekenen. Wilde ze eerst nog ingepakt laten tot vandaag maar why torture myself. Dus, tadaaaaa. Mijn HJBC nummer vier! :)
* Fout! Echt, zo fout! Betreden op eigen risico want vol verleidingen!
** Alleen Heel Bijzondere Boeken liggen er zo netjes ingepakt bij, onbladerbaar, alsof het zeer kostbare en unieke schatten zijn, en kunnen alleen op verzoek door de klantenservice worden uitgepakt.
Het zou tegenvallen in vergelijking met haar eerdere bestsellers. Het verhaal kwam niet in de buurt van de hoge verwachtingen. Je zou je er door heen moeten worstelen. Een paar opvattingen die ik las over het boek Koorts van Saskia Noort, dat eind vorig jaar verscheen. Natuurlijk zijn er ook positieve reviews, maar over het algemeen kreeg dit boek toch de stempel ‘we zijn beter gewend van de hand van deze schrijfster’. Het blijft een kwestie van smaak. Zo spreekt de ene verhaallijn je meer aan dan het andere, of heb je net even wat meer met het karakter van een hoofdpersoon dan iemand anders dat zou hebben. Zo heb ik heb dus echt helemaal niets met party people eiland Ibiza. Dat is een vooroordeel die me had kunnen tegenhouden tot lezen na het bekijken van de achterflap.
Toch begon ik een beetje beïnvloed aan het boek. Ik moet toegeven, de eerste paar bladzijden vond ik lastig. Je krijgt achtereenvolgens drie stukken te lezen, geschreven vanuit het oogpunt van drie verschillende personen. Dat verband begrijp je pas later, wanneer je eenmaal in het verhaal zit. Verwarrend en het leest niet lekker weg, het is een hakkelend begin. Maar ben je daar voorbij en wat bladzijden verder, dan komt het verhaal in een razendsnel kolkend tempo op gang. Het werd vanaf dat punt voor mij een jezus-is-het-al-drie-uur-’s nachts-boek. Ik heb hem nog niet uit, ben op ongeveer twee derde maar voelde de behoefte er vast over te schrijven. Om het aan te raden en de kritieken als ‘je leert de hoofdpersoon helemaal niet kennen’ tegen te spreken.
Hoe het boek eindigt moet ik dus nog ervaren en zal ik nog vermelden hieronder. Maar tot nu toe: kopen, mensen!
Heb jij het boek ook gelezen en wat vond je ervan?
En nog een vraag: ben ik de enige die tijdens het lezen van een boek verschillende malen moet stoppen om bepaalde dingen op te zoeken? Zo las ik over het verschijnsel ‘Rent-a-friend’, een service om iemand in te huren om met je mee te gaan naar bijvoorbeeld een feest. Zou dat echt bestaan? Ja dus. Of liedjes die beschreven worden met een fragment van de songtekst erbij. Ja, dan wil ik dat wel even horen natuurlijk. Doe jij dat ook?