Of je ‘er’ nu in gelooft of niet, de shows van medium Derek Ogilvie zijn op zich bijzonder om mee te maken. Het is verre van zweverig en de readings gaan over het algemeen snel, waardoor het niet lastig is om je aandacht erbij te houden. De shows geven gemiddeld toegang aan zo’n 1000 mensen, dat is massaal ja, maar er zijn camera’s die alles groot op het podium laten zien en Derek zelf beweegt zich door de hele zaal. Dus eigenlijk maakt het niet uit of je op rij 1 of rij 20 zit: het is even goed te volgen.

Ik ben inmiddels de tel kwijt geraakt bij hoeveel shows ik bij dit Schotse medium ben geweest. Ik was namelijk jaren geleden bestuurslid van DOF, de fanclub van Derek! Klik hier om daar meer over te lezen. Good memories! Net als toen trouwens, geinig, wie wat bewaard heeft wat, dit verslag maakte ik toen ik jaren geleden.

Daarnaast heb ik Derek’s eigen website gemaakt en hou die nog altijd bij, onlangs is die helemaal vernieuwd dus neem een kijkje.

Charlotte, Suzanne, Derek Ogilvie, Anita en Brigitte

Het was echter alweer zo’n twee jaar geleden dat ik bij een show van Derek was geweest, inmiddels wel weer de hoogste tijd dus! Samen met Brigitte en Charlotte, ook destijds werkzaam in de fanclub en nog altijd goede vriendinnen van me ging ik ‘s middags op weg naar Amsterdam. Daar gaf Derek op zaterdagavond 7 juli een show in de Theaterfabriek en wij waren erbij!

Onderweg naar Amsterdam

We gingen extra vroeg op pad, zodat we nog een hapje konden eten in ‘ons’ restaurant, Il Forno. Ooit per toeval ontdekt met mijn schoonzus Carla toen we in 2008 voor het eerst naar een show gingen van Derek en sindsdien vrijwel altijd vaste prik om vooraf een hapje te eten. Het is een klein zaakje waar je zo voorbij zou lopen maar waar je terecht kunt voor de lekkerste vegetarische lasagne die ik ooit gegeten heb. Het weer was gelukkig prima en we konden lekker buiten zitten.

Charlotte en en ik proosten op een gezellige avond

Zalige vegetarische lasagne

Ik, Charlotte en Brigitte

Op sokken over straat terug naar het theater

Na het eten liepen we weer terug naar het theater. Charlotte op haar sokken, want de zool liet los van haar pump! Goed voor de lachspieren zullen we maar zeggen. :) Gelukkig had ze in de auto nog andere schoenen liggen.

In het theater namen we plaats op de laatste rij. Ook vanaf hier prima zicht op alles wat er zich in de rest van de zaal afspeelde dankzij de camera’s en het grote scherm op het podium. Het enige nadeel die avond was de niet of slecht werkende airconditioning: wat was het heet in de zaal!

Brigitte, ik en Charlotte op de laatste rij in de zaal

Vanaf de laatste rij in de Theaterfabriek

De show begon zoals altijd met video filmpje, waarin Derek dit keer zelf uitlegde wat er precies gebeurd voor en tijdens een show. Interessant om te zien! Daarna kwam hij op begeleid door het toepasselijke nummer ‘You’re the voice’ van John Farnham. Toepasselijk, omdat Derek de stem is die een boodschap van een overleden dierbare doorgeeft. Heel erg mooi, krijg weer kippenvel als ik dit liedje hoor. Iedereen ging staan en klapte mee. De energie was gigantisch!

De show zelf was zoals altijd verbluffend. De readings gingen snel waardoor er aardig veel mensen aan de beurt kwamen. Bizarre details, waarvan de verklaring ‘cold reading’ bij mij persoonlijk direct weggeslagen kan worden. Want hoe kun je aan iemands gezicht zien dat hij of zij de vorige dag tussen 16.00 uur en 16.15 uur gebeld heeft met zijn of haar zus? Zo kan ik nog wel even doorgaan met onverklaarbare feiten die allemaal bleken te kloppen. Maar ja…tegen sceptici is dat tegen dovemansoren en tegen mensen die nog nooit een show van Derek hebben bijgewoond maar dat wel interessant lijkt: ga! Je zult er zeker geen spijt van krijgen. Na de show is er ook gelegenheid om met Derek op de foto te gaan of hem gewoon even te ontmoeten.

Wij namen traditie gewijs na de show plaats aan een tafeltje in de foyer waar we nog wat dronken en herinneringen ophaalden. Een heerlijke avond!

Na de show in de foyer. Van links naar rechts: Sandra, ik, Charlotte, Jaap en Brigitte

Helaas eindigde de avond iets chaotisch. Toen ik was afgezet op het treinstation, waar ik zoals altijd de trein naar huis wilde nemen bleek namelijk dat er geen treinen reden naar Rotterdam die nacht! Daar stond ik dan…op een verlaten Leiden Centraal station midden in de nacht met nog maar een paar procent batterij op mijn iPhone. Gelukkig kon ik de net weggereden Charlotte nog op tijd bereiken en heeft ze me alsnog thuisgebracht met de auto! Niet voordat we even letterlijk bijtankten met een cappuchinootje bij een tankstation. :)

Om half drie ‘s nachts even letterlijk bijtanken met een cappuccinootje!