Online sinds 2001 – 2010 en vanaf 2011 gewoon weer verder! :)
Header

Volgens mij was Rendez-vous het eerste boek dat ik van haar las, jaren geleden. Meteen gegrepen door de schrijfstijl, haar manier van het omschrijven van de personages, de opbouw, de sfeer, alles. Sindsdien heb ik alle boeken die ze heeft uitgebracht in bezit en van voor naar achteren verslonden. Het is de enige auteur van wie ik nog per se de papieren versie in de boekenkast wil hebben staan, naast kookboeken en (veelal tweedehands) boeken over de Tweede Wereldoorlog. Het gros van mijn boeken heb ik met de komst van mijn e-reader en iPad verkocht via internet, maar het rijtje Esther Verhoef titels zal ik niet gauw weg doen, ook al heb ik ze digitaal ernaast. Het zijn ook één van de weinige boeken die ik meer dan één keer kan lezen. Dan moet het wel heel bijzonder zijn! Nog altijd is Esther Verhoef mijn absolute favoriete auteur en grootste inspiratie op schrijfgebied.

Het rijtje met titels van Esther Verhoef in mijn boekenkast

Al sinds er bekendheid aan was gegeven kijk ik uit naar morgen: dan verschijnt Tegenlicht, Esther’s nieuwe boek. Geen thriller, zoals de voorgaande boeken maar voor het eerst een roman. Op Facebook kwam ik een winactie tegen van uitgever Ambo|Anthos waarbij je twee toegangsbewijzen kon winnen voor het lanceringsfeest van Tegenlicht. Natuurlijk deed ik mee en kreeg al snel een email, ik hoorde bij de gelukkige winnaars! Het feest werd vanavond gehouden in de Orangerie in Den Bosch en uiteraard nam ik mijn zus Annemiek mee, ook een liefhebben van de boeken van Esther Verhoef.

Het verkeer zat mee, we konden het in één keer vinden en waren daarom ruim op tijd. De locatie was erg mooi. Toen de de zaal binnenkwamen zagen we Esther meteen staan, ze zag er prachtig uit in een rode jurk en chique opgestoken haar. Om kwart voor negen werd ze op het podium geïnterviewd over het ontstaan van het nieuwe boek, het meisje met de hond op de cover (dat blijkt Esther’s nicht Joy te zijn en China Girl, haar inmiddels overleden hond) en werden ook andere zaken besproken, heel interessant. Na het interview werd het eerste exemplaar van Tegenlicht overhandigd en toen begon het echte feest inclusief dansvloer en DJ’s.

Gelukkig, er stond een stand waar we het boek al konden kopen! Ik had dit vooraf al gevraagd en had te horen gekregen dat dat het geval zou zijn, maar je weet het maar nooit. Natuurlijk kochten we allebei een exemplaar! Daarna hebben we nog even staan wachten, want je kon nog op de foto en het boek laten signeren maar het duurde allemaal best lang en we moesten nog het hele eind terug naar huis, dat we besloten weg te gaan. Tijdens het wachten kreeg mijn zus nog een camera op haar gericht en een microfoon onder haar neus voor een interview, ben benieuwd of dat nog uitgezonden wordt door de lokale Brabantse omroep!

De eerste vijf hoofdstukken van het boek zijn sinds kort als preview te downloaden via Esther’s website. Dat heb ik natuurlijk meteen gedaan en zat direct in het verhaal. Ik kan dus niet wachten om verder te lezen, waar ik nog wel even zoet mee zal zijn. Deze pil bestaat uit maar liefst 576 pagina’s! Leuk detail is dat Esther zich voor het schrijven van dit boek heeft afgezonderd in een kamer die ze hier speciaal voor huurde in Den Bosch, waar alleen een schrijftafel, stoel en laptop stond. Meer over dat proces vertelde ze afgelopen maandagmiddag bij Tijd voor Max, zie de video hieronder.


Vanaf ongeveer de dertigste minuut

En tevens valt hier een leuk interview te lezen op Ezzulia.

En natuurlijk hebben we vanavond foto’s gemaakt!

Tegenlicht is vanaf donderdag 26 april 2012 verkrijgbaar voor € 19,95.

Omschrijving Tegenlicht:
Een meeslepende roman over de verstrekkende gevolgen van een ontregelde jeugd
Vera Zagt heeft het niet gemakkelijk gehad als kind. Haar moeder zat vaker in een psychiatrische inrichting dan dat ze thuis was, haar autoritaire vader behandelde haar alsof ze een van zijn rekruten was en gepest worden op school was ook eerder regel dan uitzondering.
Als volwassene heeft Vera nog altijd een beschadigd zelfbeeld. Ze is inmiddels twintig jaar samen met Lucien Reinders, een succesvol ondernemer. Haar huwelijk, haar werk als dierenfotografe en haar huis – ‘t Fort – zijn de drie wankele pijlers waarop haar leven steunt. Wanneer de relatie met Lucien onder druk komt te staan, raakt Vera in paniek en vlucht in een buitenechtelijke verhouding. Dan gebeuren er meer dingen waardoor ze langzaam maar zeker de controle verliest. Vera zal zich moeten losmaken van haar traumatische ervaringen en haar zorgvuldig opgebouwde muren moeten afbreken. Vera moet leren leven en vertrouwen krijgen. Maar is het daarvoor niet te laat? Met haar veelgeprezen inlevingsvermogen weet Esther Verhoef in de huid van haar personages te kruipen en legt ze op indringende en genadeloze wijze pijnlijke emoties bloot. 

bron

Ik kan niet stoppen met kijken. En blijk daarmee niet de enige te zijn, al bijna 300.000 mensen hebben de remix bekeken en, as we speak, maar liefst 2.200.280 het originele nieuwsbericht. Dit zou zomaar eens een echte zomerhit kunnen worden. Wat mij betreft wel in elk geval! Start from the top.

Het origineel:

De remix. Die hoe vaker je hem bekijkt, hoe beter hij wordt. Hey, 2.200.280 people can’t be wrong!

En kijk…Ze werd verrast door een heuse fan met de cold pop, waar Sweet Brown over sprak: “Well, I woke up to get me a cold pop…” Internet koud, kil en onpersoonlijk? Well guess again!

Witlofstamppot met kaaskoekjes

januari 16, 2012 | Posted by Suzanne in Recepten | Video's - (0 Comments)

Dit recept zag ik voorbij komen bij de Makkelijke Maaltijd op 24Kitchen en heb ik vanavond gemaakt. Erg lekker!

Ingrediënten
kruimige aardappels 800 gram
witlof 500 gram
stukje Parmazaanse kaas
rode uien 2 stuks
zonnebloemolie
magere melk
bieslook (ik gebruikte gedroogde)
peper en zout

Bereidingswijze
Schil en kook de aardappelen. Haal de buitenste bladeren van de witlof, halveer de stronkjes en snij het onderste gedeelte schuin af zodat je het harde stuk weg haalt. Snij de witlof dan in smalle reepjes. Was de witlof. Snij de uien in dunne plakjes of ringen en bak in een wok in de olie tot ze zacht zijn. Voeg dan de witlof toe, al omscheppende zal de witlof slinken. Rasp op een bord bekleed met bakpapier een stukje Parmezaanse kaas. Laat de kaas smelten in de magnetron voor ongeveer 1 minuut, tot alle kaas is gesmolten en laat het dan afkoelen. Wanneer het afkoelt wordt het hard. Giet de aardappelen af en verwarm de melk in de magnetron. Stamp de aardappelen fijn en voeg de warme melk en bieslook toe. Schep om. Voeg dan het uien witlof mengsel toe en schep door de aardappelen. Serveer met de kaaskoekjes.

Bye meisje

januari 16, 2012 | Posted by Suzanne in Video's | Website - (1 Comments)

Zo schattig! <3

Die wilde ik gewoon even delen. :)

En verder staan vanaf nu alle recepten die ik plaats ook bij elkaar op één pagina, wel zo overzichtelijk. Klik op de onderstaande afbeelding om ze te bekijken.

Desperate for a new TV show

januari 15, 2012 | Posted by Suzanne in Kijken en lezen | Video's - (0 Comments)

Er zijn twee tv series die ik trouw volg en dat zijn EastEnders (al sinds begin nineties) en Desperate Housewives. Van die laatste wordt binnenkort helaas de allerlaatste aflevering uitgezonden. Dan komt er na acht seizoenen nooit meer een nieuwe. :( Ik kijk beide shows niet op televisie maar online en zit daarom iedere maandag klaar voor de aflevering die op zondag in the States is uitgezonden. Ik begon de serie pas rond het tweede of derde seizoen te volgen. Had er wel eens van gehoord tot ik daadwerkelijk een aflevering zag. Ik was direct ‘hooked’ en heb toen alles in 1 keer teruggekeken vanaf het begin. Heerlijk. Rozenheur en Wodka Lime en Gooische Vrouwen precies hetzelfde, helaas bestaan die ook allebei niet meer. Oh, en A’dam en E.V.A. maar las dat daar een tweede seizoen van aan zit te komen. Als je die nog niet hebt gezien, doen! Bij Albert Heijn werd ik vorig jaar verleid bij het boeken en DVD schap (zijn ze goed in daar) tot het kopen van de DVD, hij was met korting als je hem betaalde met Airmiles. Ik zat er meteen helemaal in en keek alle afleveringen in een paar dagen tijd.

Zo balen als je ze dan allemaal hebt gezien…Zo’n serie zoek ik dus. ;) Maar voor zolang Desperate Housewives nog duurt, zit ik op maandagavonden zit ik weer klaar. Het is nu zo spannend!

Ik ben al een beetje aan het rondkijken naar een opvolger. Van Grey’s Anatomy heb ik ooit alle afleveringen van het eerste seizoen gekocht maar kon er gewoon niet inkomen. Die is dus uiteindelijk op Bol.com beland en verkocht. Ik klik wat rond op Hulu maar zie door de bomen het bos niet meer. Welke series volg jij op de voet? Tips zijn welkom!

Bietenlasagne met geitenkaas

januari 7, 2012 | Posted by Suzanne in Recepten | Video's - (0 Comments)

Het zag er zo lekker uit, die bietenlasagne met geitenkaas die Rudolph maakte bij de Makkelijke Maaltijd op kanaal 24Kitchen. Of er is tijdens het opvolgen van het recept iets niet helemaal goed gegaan of het is gewoon mijn smaak niet. Nee. Dit was niet voor herhaling vatbaar! ;)

En ik moet bekennen…dat deed ik dus zelden. Of zeg maar gerust vrijwel nooit. Want, zo’n gedoe. Terwijl ik zo dichtbij een supermarkt met een glasbak woon! Wat zeg ik, er staat een hele rij van die dingen, dus geen smoesjes meer. Vanaf nu heb ik een grote stevige tas van Loods 5 toegewezen als glastas. Alle lege flessen, potten en andere verpakkingen van glas spoel ik om en gaan zodra ze droog zijn, in deze tas. En als hij dan vol is breng ik hem weg.

Minder afval, minder vuilniszakken en beter voor het milieu!

Hoewel ze het trouwens wel leuker zouden kunnen maken, kijk maar… ;)

Pannenkoeken

november 7, 2011 | Posted by Suzanne in Recepten | Video's | Winkelen - (0 Comments)

In 2006 besloot de Taalunie dat je niet langer pannekoeken schrijft maar pannenkoeken. Verwarring alom. Nog altijd moet ik even nadenken als ik het woord wil schrijven en nog steeds snap ik niet waar die aanpassing voor nodig was. If it ain’t broke, don’t fix it. Maar goed, gelukkig zit je volgens de witte spelling (spelling die kranten, tijdschriften en andere media hanteert) goed met beide varianten.

Ik maakte dus pannenkoeken. Gewoon, omdat dat al heel lang geleden was. Het is even geduld, de eerste mislukt altijd maar dan…zalig! Natuurlijk kun je eindeloos varieëren, maar geef mij maar de ouderwetse Hollandse pannenkoek met lekker veel stroop. Wat je ook doet, maak ze zelf. Die magnetron gevallen zijn niets vergeleken bij de pannenkoeken zoals je ze zelf bakt. Een poos geleden zag ik bij Ikea in het winkeltje nabij de kassa’s waar ze allerlei etenswaren verkopen diepvriespannenkoeken. De foto op de verpakking zag er zo goed uit dat ik werd verleid.


Normaal ben ik een grote fan van levensmiddelen van de Zweedse meubelgigant (de mosterd is zalig, de chocoladetaart van Daim goddelijk, je eet je vingers op bij de kaas en de crackers zijn ook zeer goed te doen) maar dit viel echt tegen. Nee hoor. Gewoon zelf maken!

Ingrediënten voor ongeveer 8 pannenkoeken:
tarwebloem 200 gram
mespunt  zout
eieren 2 stuks
melk 1/2 liter
boter 50 gram

Bereidingswijze:
Roer de bloem met een mespunt zout door elkaar. Maak een kuiltje in het midden en breek de eieren er boven. Voeg 2 dl. melk toe en roer dit alles met een garde of een mixer tot een glad beslag. Voeg al roerend de rest van de melk toe. Laat het beslag 30 minuten rusten. Verhit een klontje boter in een pan met anti baklaag en schep met een soep opschep lepel het beslag in de pan en laat het beslag alle kanten uitvloeien,door de pan scheef te houden. Bak de pannenkoeken op een halfhoog vuur aan beide zijden licht bruin. Hou de pannenkoeken warm op een bord op een pan met kokend water.

Mijn nichtjes Mandy en Kim kwamen na lange tijd weer eens logeren bij hun tante Suzanne. Gezellig! Zo hielden we opnames voor een heuse Kookshow in de keuken.

En daarnaast was er een Kattenshow. Ja, mijn nichtjes zijn van alle markten thuis! ;)

Samen met mijn twee broers, schoonzussen en zus ging ik vanavond voor de tweede keer naar Boeijen Hofstede Vrienten, dit keer in het Nieuwe Luxor Theater in Rotterdam. Lekker dichtbij voor mij, zo’n vijf minuten rijden met de auto. Nadat we de afgelopen keer op rij één zatenwas ik blij dat we gingen, maar baalde van de kaarten op het verre rij 19. Wonder boven wonder heb ik vandaag twee kaarten weten te bemachtigen voor rij drie, waar ik wel een halve wereldreis voor moest afleggen per trein naar Leiden. Maar gelukkig, de kaarten waren niet duur en geldig. Zo zaten mijn zus en ik vanavond op rij drie, en de rest op onze eigenlijke plekken op rij negentien, wat zij gelukkig niet erg vonden.

Het begon en meteen was het weer genieten van de drie heren, die zo mooi samen klinken. Het was echt een feest om te zien. Mijn oog viel echter steeds op de twee lege plekken op de eerste rij. Zullen we? Ach wat kan ons het schelen, als wij het niet doen gaat er wel iemand anders zitten! Zo namen we in de pauze plaats op de twee lege stoelen op de eerste rij, de opmerkingen en blikken van mensen om ons heen negerend en voelden ons behoorlijk stout. We hadden het al eens eerder gedaan, toen ging het goed… De eerste paar minuten na de pauze zaten we wel wat ongemakkelijk, zouden de mensen die deze stoelen eigenlijk hadden gereserveerd alsnog komen? Dat zou betekenen dat we voor de volle zaal zouden moeten opstaan, met hangende pootjes terug naar onze plekken op rij drie. Maar gelukkig, er kwam niemand. En dus hadden we het beste zicht dat er bestaat, vanaf rij één bijna in het midden. Zo dichtbij!

Zo dichtbij!

We hebben enorm genoten van het concert. Zo dichtbij is zo magisch. De muziek was prachtig en het was gewoon mooi om deze drie mannen samen te zien genieten van het spelen. Na het concert was er nog een after party. Het was druk, maar ons wachten werd beloond. We zijn op de foto gegaan met alle drie!

Frank Boeijen in levende lijve

 

Ik, Frank Boeijen en mijn zus Annemiek

Henny Vrienten en ik

 

Ik en Henk Hofstede

Gelukkig hebben zowel mijn jongste broer als mijn zus dit virus nu ook flink te pakken. Net als way back in 2000, toen mijn broer Paul en ik maar liefst zeven keer achter elkaar naar het reunie concert van Doe Maar gingen. Gelukkig naderen Boeijen Hofstede Vrienten het einde van hun huidige tour, anders zou het een hele dure grap worden!

Hier is nog een filmpje dat mijn zus heeft gemaakt. Hoe dichtbij was dit, klik!

 

Social Widgets powered by AB-WebLog.com.