Helaas. Na Noel en Aura moest ik ook afscheid nemen van Noel III Bagera, al kort nadat ik het laatste stukje schreef in januari. Noel gaf zo duidelijk aan dat hij zijn baasje en huis niet wilde delen met andere katten dat er maar één ding op zat. Noel moest terug naar het asiel. Ik heb tranen met tuiten gehuild. Wat was dat verschrikkelijk! Maar duidelijker kon hij niet zijn. Als een eerste poging tot herintroductie plaatste ik een van de mandjes van de katten in de achterkamer waar hij verbleef. Die achterkamer werd dus gescheiden van de woonkamer en dus de andere katten door glazen schuifdeuren. Het mandje zette ik ‘s avonds voor ik ging slapen op de keukentafel. De volgende ochtend zag ik dat Noel zowel in het mandje als er omheen had geplast. Zijn manier om te zeggen dat hij niets met de katten te maken wilde hebben aan de andere kant van de schuifdeuren.

Ik belde direct het asiel. Er ging echt een knopje om in mijn hoofd: alle pogingen waren ineens zinloos, het was duidelijk, dit kon niet langer. Een paar uur erna al ging Noel terug naar het asiel. Het was verschrikkelijk. Dat Noel hier is verbleven na zijn verblijf van bijna een half jaar in het asiel heeft wel nut gehad. In de tijd van ongeveer drie maanden dat hij hier verbleef heb ik ontspannen foto’s en filmpjes van hem kunnen maken. Een kant van hem die hij in het asiel al die tijd niet had vertoond. Daardoor zou de kans op plaatsing veel groter zijn, werd me verteld door de medewerksters in het asiel. Ik kon alleen maar hopen. En janken. Want al waren het maar drie maanden, ik ben me in die korte tijd erg gaan hechten aan hem. Het was zo’n bijzonder lief beest!

Ik hield zijn profielpagina van ikzoekbaas.nl scherp in de gaten. Ik was dan ook zo blij dat toen na een paar weken een oranje embleem over zijn foto was geplaatst met de tekst ik heb baas! Via Facebook zag ik wie zijn nieuwe baasje werd. Hij woont nu bij een vrouw die geen andere katten heeft. Super voor Noel, ik ben blij voor hem. Door omstandigheden waar ik hierna over zal schrijven heb ik besloten voorlopig geen nieuwe kat erbij in huis te nemen. Eerst wat rust in huis! Maar Noel III Bagera zal ik nooit vergeten. De volgende Noel wordt dan ook gewoon Noel IV!

Hoe gek kan het lopen? Na het overlijden van Aura waren er weer vier katten in huis. Net als na het afscheid moeten nemen van mijn lieve Noel vorig jaar was ik niet van plan op zoek te gaan naar nog een kat erbij. De deur stond open voor een eventuele vijfde, maar die zou vanzelf wel op mijn pad komen. Dat gebeurde sneller dan ik had verwacht! Een paar weken geleden, vlak voor kerst, liep ik op vrijdagavond door de stad. Ik kreeg een berichtje via Twitter van mijn zus Annemiek. Ze stuurde een foto van een kat die in de krant stond. Een prachtige witte kat die vanuit zijn of haar mandje recht in de camera keek. Het was een advertentie van het asiel uit Krimpen een den Ijssel, hier niet ver vandaan. In de omschrijving stond dat de kat Noelle heette. Bijzonder want qua koppie had de kat veel van Noel weg. Ik zag de foto en werd op slag verliefd en besloot: ja, dit is hem!

Noelle bleek al geadopteerd te zijn maar nu was het idee van een nieuwe kat eenmaal in mijn hoofd. En als ik iets in mijn hoofd heb… De hele verdere avond en groot gedeelte van de nacht klikte ik rond op de website van Ik zoek baas, waarop asieldieren staan met foto, karakteristieken en achtergrond, gerangschikt per asiel. Het verbaasde me hoeveel dieren op een baasje zitten te wachten. Hartverscheurend veel! Steeds kwam ik uit op een aantal profielen van katten die helemaal voldeden aan mijn situatie. Geen kinderen, andere katten, geen tuin, wel balkon met kattenren, dat soort zaken. En in Krimpen aan den Ijssel waren er drie matches. Ik had met mijn zus afgesproken de volgende ochtend daar te gaan kijken.

En zo stonden we, samen met haar dochters Mandy en Kim om 10.00 uur te wachten tot het asiel open ging. We werden vriendelijk ontvangen en ik moest als eerste een korte vragenlijst ontvangen. Een aantal asielen waaronder deze werkt met een Meet Your Match programma. Aan de hand van allerlei gegevens komt er een kleur uit. Die kleur staat symbool voor een bepaald soort dier. Ik kwam voornamelijk uit op de kleur paars. Dat zijn veelal rustige binnenkatten. Daarna mochten we naar de ruimtes waar de katten verbleven. Ik keek mijn ogen uit. De laatste keer dat ik in een asiel was geweest was in 1999 en toen zaten de katten allemaal apart, ieder in een klein hokje. Hier waren meerdere ruimten die katvriendelijk ingericht waren met mandjes en krabpalen waar de katten gewoon los liepen. Ook hadden de ruimtes een toegang naar buiten waar ze in een kattenren van de buitenlucht konden genieten. Echt prachtig om te zien!

Van de drie katten die ik op de website had gezien, was er maar een echt geschikt voor mijn situatie. En dat was Bagera. De ruimtes hadden op één na allemaal glazen afscheidingen. Bagera zat met nog een paar katten echter in een aparte ruimte achter een gesloten deur. Daar zaten de katten die niet te veel prikkels konden hebben, angstig waren of rust wilden. Op de website had ik al gelezen dat Bagera geen kat was voor beginners. Een kat van tien jaar die het jaar ervoor zijn maatje was verloren, de andere kat in het gezin die ingeslapen moest worden. Daarna werd er een baby in het gezin geboren en daar kon Bagera niet mee omgaan. Zijn baasjes hadden hem naar het het asiel was gebracht en daar zat hij nu al vijf maanden. Het bijzondere was, daar kwam ik pas de week erna achter, is dat Bagera in het asiel is geplaatst op 23 juli 2012. Precies op dezelfde dag dat ik Noel in liet slapen, hoe bizar is dat? Klik op de afbeelding hieronder om de pagina te bekijken van Bagera met zijn verhaal.

Ik mocht met de medewerkster van het asiel mee de aparte ruimte in om Bagera te ontmoeten. Hij blaast en zal niet op je af komen, had ze me al verteld. In de ruimte liepen een aantal katten en Bagera zat verscholen in een kattenhuisje. Ik knielde op de grond voor het huisje en Bagera blies direct naar me. De medewerkster probeerde hem af te leiden door wat natvoer voor hem neer te leggen, maar hij keek me bang en met grote ogen aan. Ik maakte een foto. Dat dingetje voor hem is dus een stukje vlees.

Ik probeerde tevergeefs contact met hem te maken. Hij wilde er niks van weten en blies nog een keer toen ik iets dichterbij kwam. Ondanks dat het, van zijn kant, geen liefde op het eerste gezicht was besloot ik het te proberen. Het was een zogenaamde projectkat maar ik zag het als een uitdaging. Omdat er een tijdelijke plaatsingstop was tot na de nieuwjaarswisseling vanwege de harde knallen van het vuurwerk en de daarbij gepaarde angst, kon ik Bagera niet meteen mee naar huis nemen. Ik heb die ochtend Bagera wel kunnen reserveren en werd al het papierwerk ingevuld.

Op woensdag 2 januari was het dan zover. Ik mocht Bagera ophalen en dat deed ik samen met mijn zus en nichtjes Mandy en Kim. Ik heb besloten Bagera Noel te noemen. Noel de derde inmiddels. Bagera is nu zijn tweede naam. Noel III Bagera dus! De eerste dagen was het natuurlijk wennen voor Noel. Ik had een paar dagen van te voren een Feliway verdamper gekocht. Dat is een apparaatje dat via het stopcontact een geurtje afgeeft wat katten afgeven wanneer ze bijvoorbeeld kopjes geven. Een mooie bijkomstigheid was dat de katten niet zo bang waren tijdens het vuurwerk geknal met oud en nieuw dan voorgaande jaren. Ik denk ook zeker dat het een positieve en kalmerende werking heeft op onze nieuwe huisgenoot.

Ik heb Noel, zeker de eerste dagen, helemaal met rust gelaten. Het was niet makkelijk want het liefst zou ik hem meteen knuffelen. Maar ik wilde hem rust geven en tijd gunnen om te wennen aan zijn nieuwe omgeving. Ik zette hem samen met eten, drinken en verschillende mandjes in de achterkamer. Door de glazen schuifdeuren kon hij ons wel zien. Diezelfde avond stond hij er al voor, nieuwsgierig de woonkamer in de kijken. Ik deed de deuren op een kiertje en toen ging hij de woonkamer verkennen en liep naar boven. Het ging echt bijzonder snel! Onderstaand filmpje is afgelopen vrijdagmiddag opgenomen. Hij was zo uitgelaten en enthousiast dat hij van gekkigheid de meubels af ging likken.

Noel is nu ruim een week hier en hoewel hij nog geen vriendjes is met de andere katten gaat het hartstikke goed. Hij eet en drinkt goed, is helemaal zindelijk en durft steeds meer. Zo sprong hij gisteravond toen ik met een dekbed op de bank lag voor het eerst uit zichzelf op schoot. Echt zo fijn en mooi om te zien! Ik ben reuze blij dat hij op mijn pad is gekomen.

En toen ging het ineens ging het achteruit met de gezondheid van logeetje Aura afgelopen december. Ze had al een aantal dagen diarree en omdat ze zelf niet goed bij haar staart meer kon om zich te wassen, deed ik haar omdat er wat ontlasting aankoekte in dat gebied een aantal keer in bad. Ik had speciale kattenshampoo gekocht bij de dierenwinkel en Aura liet het allemaal toe. Toen ze wiebelend op die magere dunne pootjes in bad stond en haar vacht doorweekt was, was pas echt goed te zien hoe mager deze dame op leeftijd was. Maar toch had ik niet het idee dat het zo slecht met haar ging. Er was wel in oktober een schildklierprobleem geconstateerd in combinatie met niet optimaal meer werkende nieren, maar daar kreeg ze nu medicatie voor. Verder at en dronk goed en hield interesse in wat er om haar heen gebeurde.

In de namiddag van donderdag 13 december pakte ik haar vast om haar haar dagelijkse medicatie te geven en tot mijn grote schrik voelde ik een enorme bal hangen onderaan haar buik. Ik kon het met mijn hand helemaal vastpakken, dit was niet goed! Ik belde de dierenarts maar die ging net sluiten en ik kon pas de volgende middag terecht. Het zat me niet lekker en heb toen een andere dierenarts gebeld die ‘s avonds open was. Daar kon ik gelukkig langskomen. Toen de dierenarts Aura uit het reismandje haalde en de bal voelde was het direct duidelijk, dit was foute boel. Ik had hier al rekening mee gehouden en met Aura’s baasje afgesproken dat mocht het zover zijn, dan moest het zover zijn. En wat was het dus. Aura bleek een liesbreuk te hebben en die was op zich te opereren, maar niet in de staat waarin Aura was. Het beste was om haar uit haar lijden te verlossen en haar in te laten slapen. Enkele minuten later is dat ook gebeurd. Vreselijk verdrietig maar het beste, het beestje was op. Veel verdriet bij haar baasjes en ook ikzelf heb aardig wat traantjes gelaten. Aura was een heel bijzondere kat.

Lieve Aura, ik heb je maar een paar maanden mogen verzorgen maar ik zal je nooit vergeten!

I’m back, letterlijk en figuurlijk. Ik heb sinds begin december niets gepost, omdat ik enorm last heb van mijn rug. Al jaren heb ik een aantal keer per jaar een periode van enkele weken waarin ik enorme rugpijn heb en daardoor vaak niet kan lopen van de pijn. Nu was het weer zo ver. Dit keer duurt het wel erg lang en is de pijn gigantisch intens. Ik vermoed zelf dat het hernia of ischias is, omdat de pijn uitstraalt naar mijn benen. Ik ben al een paar keer hiervoor naar de dokter geweest maar heb nooit een echte diagnose gekregen. Wel pijnstillers, maar die helpen nu ook niet meer.

Inmiddels heb ik voor volgende week een afspraak bij de huisarts staan en tot die tijd sterkere pijnstillers gekregen. Ik hoop dat ze helpen en ik snel  weer op de been ben, want het is echt afzien. Naast de pijn die alles behalve prettig is is het heel vervelend zo afhankelijk te zijn. Ik kan vrijwel niks en na een paar stappen schiet de pijn er in. Even de stad in of  boodschappen doen zit er al sinds kerst niet meer in. Gelukkig kan ik de spullen die ik nodig heb zoals boodschappen laten bezorgen door Albert Heijn dat is echt een superfijne uitkomst nu!

Vanavond heb ik voor het eerst Vietnamese spring rolls gemaakt. Dat zijn een soort loempia’s maar dan ongefrituurd gemaakt van rijstvellen. Je kunt ze vervolgens vullen met wat je maar wilt. Uiteraard is mijn versie vegetarisch, maar je kunt er ook reepjes kip doorheen doen. Ik vond ze echt zalig en zeker voor herhaling vatbaar!

Ingrediënten voor ongeveer zes stuks
- Rijstvellen – deze kun je bij sommige supermarkten kopen en bij toko’s. Ik kocht dit pak kleine vellen voor € 1,50. Er zitten er echt veel in, misschien wel 50, spotgoedkoop dus!
- Bosuitje
- Halve rode paprika
- Ongeveer een derde komkommer
- Ongeveer een derde winterwortel
- Citroensap
- Chilisaus
- Sambal
- Knoflookpoeder
- Rijstolie
- Vermicelli, niet die voor in de soep maar doorzichtige zoals deze van Go-Tan

Bereidingswijze
Maak een sausje door wat rijstolie te mengen met een beetje citroensap, wat knoflookpoeder en een klein beetje sambal. Dit gaat een beetje op gevoel, het hangt er maar net vanaf hoe pittig je het wilt hebben.

Snij de bosui, paprika, winterwortel en komkommer in hele dunne reepjes. Ik gebruikte hiervoor een juliennerasp, dat ging prima! Lees hier meer over deze rasp die ik bij Dille en Kamille kocht, echt handig voor in de keuken.

Bereid de vermicelli volgens de aanwijzingen op de verpakking, deze vermicelli hoef je slechts een paar minuten te laten weken in kokend water.

Doe wat heet water in een schaal. Pak een rijstvel en dompel deze een seconde of vijf onder in het warme water. Leg het rijstvel op een bord en bestrijk deze met een bakkwastje met de marinade. Beleg het dan met de wortel, komkommer, paprika, bosui en wat vermicelli. Vouw de zijkanten naar binnen en rol het geheel dan zo strak mogelijk op. Herhaal tot alle ingrediënten op zijn. Serveer de spring rolls met chilisaus.

Heerlijk! Je kan er eventueel ook jam op doen en de honing weglaten om er een PBJ sandwich van te maken, de peanut butter jelly sandwich. Het brood kwam bij Bakker Bart vandaan en ik maakte de sandwich klaar met de contactgrill.

Zo simpel maar kom er maar eens op. Heerlijke yoghurtijsjes en als je de magere varianten neemt ook nog eens vriendelijk voor de lijn! Het idee heb ik van deze pin op Pinterest. Snij een klein sneetje in het deksel van kleine bekertjes yoghurt. Prik er een ijsstokjes door en plaats in de vriezer. Haal de ijsjes er na een paar uur uit, hou de bekertje heel even onder heet stromend kraanwater zodat je de ijsjes er makkelijk uit kunt schuiven. Heerlijk!

Ik kwam bij de grote Aziatische supermarktketen Amazing Oriental zakken met tapioca balletjes tegen. Ik kocht een zak van € 1,25 om te proberen en maakte thuis mijn eigen Bubble Tea. Dit is goed gelukt, eenvoudig te maken en erg lekker!

Heb jij wel eens bubble tea gedronken?

1 – Dinsdag 6 november 2012
Sinds ik een Unlimited pas heb van Pathé ben ik regelmatig in de bioscoop te vinden en bezoek ik ook af en toe de Sneak Preview voorstellingen. Tijdens zo’n Sneak Preview wordt een film getoond die nog uit moet komen. Van te voren weet je dus niet welke film je gaat zien, spannend! Afgelopen dinsdagavond werd de film the Bay getoond. Een spannende film hoewel hier en daar wat ongeloofwaardig. Geen tegenvaller in elk geval!

2 – Woensdag 7 november 2012
Na de warme groene jasmijn Bubble Tea probeerde ik nu de koude groene thee met honeydew smaak. Het ziet er niet echt smakelijk uit en dit zal ook niet mijn favoriet worden. Het smaakte best lekker maar ik vond de warme variant vele malen lekkerder.

3 – Woensdag 7 november 2012
Via de Facebook pagina van Kruidvat kwam ik bij deze review terecht over de BB cream terecht. Ik geloof dat ik onder een steen heb gelegen want hiervoor had ik nog nooit van BB creams gehoord. Ik ben er inmiddels achter dat het een behoorlijke rage is. De BB in BB cream staat voor Beauty Balm en in de review staat te lezen wat dit precies inhoudt. Ik werd nieuwsgierig en besloot het product te kopen. Kruidvat had ook nog eens een korting van 40 procent waardoor een tube maar 3 euro kostte. Ik heb het inmiddels gebruikt en ben er heel tevreden over. Wat een fijne creme! Het trekt snel in, heeft een fijne geur en dekt goed. Voor het echte opmaakwerk gebruik ik er een foundation overheen maar voor gewoon overdags volstaat dit goedje. Een prima product voor een eveneens prima prijs.

4 – Woensdag 7 november 2012
Onlangs moest Kwijlie voor de jaarlijkse inentingen en check-up naar de dierenarts. Omdat ze een dagje ouder is laat ik dan ook meteen haar bloed controleren. Je weet maar nooit! Eigenlijk was ik een beetje bang dat haar urinewaarden niet goed zouden zijn maar die waren tot mijn verbazing in orde. Er werd echter wel iets anders gevonden. Kwijlie blijkt overactieve schildklieren te hebben. Jeetje! Gelukkig was ik al snel gerustgesteld, het komt veel voor bij oudere katten maar is goed te behandelen. Er zijn diverse behandelmethodes. Ik heb een paar weken geleden besloten om voor de behandeling te kiezen die uiteindelijk het beste is. Kwijlie wordt binnenkort opgenomen in een speciale kliniek, die als enige in Nederland een radio actieve therapie uitvoert met jodium. Kwijlie wordt daar dan mee bestraald en dan moet ze er een dag of vier blijven. Als die behandeling is uitgevoerd zal na een half jaar blijken of het succesvol was, maar daar ga ik van uit. Het gemiddelde slagingspercentage ligt tussen de 95% en 98%. Dit houdt dan in dat Kwijlie geen medicatie meer hoeft. Nu krijgt ze twee maal per dag een pilletje, best een gedoe voor ons allebei. Er is aangeraden haar voor tijdens de opname een dekentje of zoiets mee te geven wat naar thuis ruikt. Vanwege de radio actieve behandeling mag het dekentje niet mee terug naar huis. Ik heb bij de Action een knalroze handdoek gekocht voor twee euro en nu al neergelegd zodat de geur van thuis en de andere katten er goed in kan trekken.

5 – Dinsdag 6 november 2012
En dan Aura. Wat een schat. Ik noem haar nu ook als bijnaam B2, omdat ze stokdoof is. Aura logeert hier nu alweer een week of zes en ik merk dat ze zich steeds meer thuis voelt. Katten zijn over het algemeen gewoonte dieren en zo ook Aura. Ze slaapt veel boven in de kamer waar de kattenbakken staan en dan ligt ze in het hoekje onder de zonnebank. Eerst vond ik het een beetje sneu dat ze zich zo afzonderde maar ik begrijp nu dat ze het fijn vindt. Aura was gewend alleen te leven met haar baasjes en nu deelt ze ineens een huis met andere katten. Ik laat haar helemaal haar gangetje gaan en ze laat zich nu steeds regelmatiger beneden zien en ploft dan neer op haar eigen plekjes. Ook springt ze regelmatig op mijn schoot wanneer ik achter mijn bureau zit. Wanneer ik in de keuken bezig ben komt ze er ook af en toe bij, dan kijkt ze nieuwsgierig toe wat ik allemaal aan het doen ben. Een ook de kraan is een favoriet, ze heeft nu door dat die open kan en dat er dan heerlijk vers water uitstroomt. Zo schattig!

6 – Woensdag 7 november 2012
Ik had het recept al eens voorbij zien komen op Pinterest. Maar nu ik de smakelijke foto’s en de enthousiaste blog op Cherryfizz zag werd ik wel erg nieuwsgierig. Pannenkoeken bereid met slechts twee ingrediënten, bananen en eieren. Zou dat echt  lekker zijn? Het antwoord is ja!

7 – Donderdag 8 november 2012
Het is natuurlijk tegen alle feestdagenregels in, maar ik heb alvast wat kerstversiering opgehangen. Zo knus en gezellig tijdens deze lange winteravonden!

8 – Zaterdag 10 november 2012
Een paar weken geleden zocht ik op Google naar leuke schrijfworkshops in  de buurt. Ik volg momenteel een cursus Thriller Schrijven en dat smaakt naar meer, dus keek ik rond wat ik ernaast kan doen. Mijn oog viel op een landelijke introductieles van een workshop Creatief Schrijven. Dat leek me zo leuk dat ik me meteen aanmeldde. De proefles genaamd Luisteren naar je pen werd gisteren op 26 plekken in Nederland en eentje in België gegeven in de ochtend en de middag. Ik koos de middag, van 15.00 uur tot 17.00 uur. Wat een leuke middag had ik gisteren! In een leslokaal in de Groene Passage (nooit geweten dat het zo groot is daarbinnen) melde ik me gisterenmiddag. De opkomst bleek erg minimaal: er waren slechts drie deelnemers. De docente gaf ons allerlei korte maar intensieve schrijfopdrachtjes. Het motto was: er zijn geen regels, je kunt geen fouten maken. De workshop heette niet voor niets Luisteren naar je pen, de woorden vloeiden op schrift. Erg inspirerend! Na afloop ging ik nog even naar de Wereldwinkel dat in hetzelfde gebouw is gevestigd. Ik wilde een klein aandenken aan deze inspirerende middag en dat is een mooi kleurrijk olifantje geworden.

9 – Zondag 11 november 2012
Na een gezellige avond in de pub was ik pas laat thuis. Ik lag vanmorgen nog wat te dromen op de bank toen ik werd gewekt door de katten. Deze foto van Snoopy waarop ze gaapt vond ik zo grappig.

Onlangs heb ik voor het eerst Bubble Tea gedronken. Bubble Tea wordt ook wel Boba of Pearl Milk Tea genoemd en komt oorspronkelijk uit Taiwan. In Rotterdam bestond al langer een filiaal van een heuse Bubble Tea bar keten genaamd YoYo! Fresh Tea Bar aan de Karel Doormanstraat, maar er wordt er binnenkort nog eentje geopend in de stad waardoor ik er nieuwsgierig naar werd. Op internet las ik dat het een echte rage aan het worden is in Nederland en Editie NL had er zelfs laatst een item over waarin wordt uitgelegd wat Bubble Tea is.

Hoog tijd om het eens te gaan proberen dus!

Ik koos voor een hot tea variant met groene jasmijn thee. Als topping koos ik voor de tapioca balletjes. Dat zijn een soort zachte, taaie balletjes gemaakt van tapioca meel. Het is even wennen, balletjes die onderin in je thee drijven. Ik vond het wel erg lekker en zeker voor herhaling vatbaar! Het is een mierzoet drankje die erg vult. Het is zeker geen vervanger voor gewone thee, maar net als bijvoorbeeld een milkshake meer geschikt om af en toe te drinken.

Een medium Bubble Tea kost bij deze bar € 3,00 en daarvoor krijg je een beker van behoorlijk groot formaat, niet duur dus! Het drankje wordt bij to go geschonken in een doorzichtige beker met leuke, typisch Aziatische illustratie er op en je krijgt er een extra breed rietje bij, zodat je de balletjes daarmee kunt opslurpen. Ik ben benieuwd naar de andere smaakjes, op de website zijn ze te bekijken.

YoYo! Fresh Tea Bar kun je vinden aan de Karel Doormanstraat 34b en vanaf vrijdag 9 november 2012 ook op de Rodezand 23a in Rotterdam.

Heb jij wel eens Bubble Tea gedronken?